بررسی اجمالی
ماسک حنجره یا دریچه ماسک حنجره، یک آستین مقعر است که با فشار کم در اطراف ورودی حنجره مهر و موم شده است تا اجازه تنفس خود به خود یا تهویه با فشار مثبت را بدهد.
ماسک حنجره به یک راه هوایی رایج برای بیهوشی معمول در بیهوشی عمومی کودکان و بزرگسالان تبدیل شده است. روش کاشت در محصولات مختلف متفاوت است.
روش درج
در حال حاضر انواع ماسک های حنجره ای در عمل بالینی مورد استفاده قرار می گیرند که از میان آنها ماسک حنجره ای کلاسیک، ماسک آمبو حنجره، ماسک حنجره ای SLIPA و ماسک حنجره ای بدون کپسول I-ژل به طور گسترده استفاده می شود. در هنگام قرار دادن ماسک حنجره، بیمار باید با قرار گرفتن در معرض خوب گردن با موقعیت اکستنشن سر و گردن تنظیم شود و گاز موجود در کپسول ماسک باید از قبل تخلیه شود و ماسک حنجره باید به روش توصیه شده توسط سازنده قرار گیرد. مصرف ماسک حنجره کلاسیک به عنوان مثال، روش درج آن به شرح زیر است:
قبل از وارد کردن لوله، بررسی کنید که آیا اتصال هر قسمت از ماسک حنجره قابل اطمینان است و آیا آستین آن نشتی دارد یا خیر. از روغن کاری مناسب در پشت قاشق استفاده کنید که آستین شکل حنجره است. زیرا ماسک حنجره وارد حنجره نمی شود. نای، کمتر برای بیمار تحریک می شود و می توان آن را تحت آرامبخشی متوسط و بی حسی سطح حلق قرار داد. پس از قرار دادن نمی توان با استفاده از شل کننده عضلانی همکاری کرد.
معمولاً با پروب کور قرار می گیرد. در حالت خوابیده به پشت، اپراتور با دست چپ فک پایین یا لب پایین را فشار می دهد تا دهان بیمار باز شود و ماسک حنجره را با دست راست به سمت فک بیمار نگه می دارد. قسمت بالای ماسک حنجره را در دهان به سمت کام سخت بیمار قرار می دهد؛ دیواره خلفی حلق را در امتداد خط میانی زبان به سمت پایین فشار دهید تا زمانی که با مقاومت روبرو شد دیگر نتواند به جلو فشار دهد. ماسک را به صورت عمودی وارد نکنید. برای جلوگیری از متلاشی شدن یا پیچ خوردگی قسمت جلویی ماسک و ایجاد مشکل در جهت گیری صحیح، به داخل دهان جلوگیری کنید. پس از کاشت، کپسول را باد کرده و موقعیت ماسک حنجره را بررسی کنید.